- 8 januari 2026 -

Dochter van de kolonisatie

Een meeslepend verhaal dat het relaas van een familie verweeft met de relaties tussen België en Congo. Het boek is heruitgegeven in een geactualiseerde uitgave van de oorspronkelijke en veelgeprezen editie uit 2020.

‘Antwerpen, vlak na de Groote Oorlog. Arthur Clerebaut stapt op de boot richting toenmalig Belgisch Congo. Hij wordt opzichter van openbare werken en … ontmoet er een Congolese. Het is het begin van een familiegeschiedenis die samenvalt met honderd jaar kolonisatie en dekolonisatie. Want de koloniaal en zijn zwarte vrouw krijgen een zoon, een métis die opgroeit in een internaat. En later volgt er nog een kleindochter. Na het overlijden van haar vader belandt ze in 1989 in het Vlaams-Brabantse Landen. Pas aan de universiteit begint ze zich in haar geboorteland te verdiepen. Haar naam? Nadia Nsayi.
Met ‘Dochter van de dekolonisatie’ schreef ze een meeslepend verhaal dat het relaas van haar familie verweeft met de relaties tussen België en Congo. Nsayi vertelt over het fundamenteel onrechtvaardig systeem dat men kolonisatie noemt, de hedendaagse erfenis in de vorm van de Congolese aanwezigheid in België en het belang van Belgische excuses, gekoppeld aan een oprecht dekolonisatieproces.
Vijf jaar na de Black Lives Matter protesten en aan de vooravond van de 65e onafhankelijkheidsverjaardag van Congo is er nu een geactualiseerde uitgave van de oorspronkelijke en veelgeprezen editie uit 2020.

Nadia Nsayi schrijft met mildheid over de realiteit die zij mocht beleven. “Ik heb er geleerd dat familie meer is dan een bloedband. Dat een (witte) vrouw zich met zorg kan ontfermen over een (zwart) kind dat ze niet heeft gebaard. Dat liefde zich niet beperkt tot mensen met wie je een achternaam, een biologische band of een cultuur deelt.”
Daarnaast geeft ze ook duidelijk de richting aan waarin werkelijke dekolonisatie moet gaan: “Het volstaat niet dat het onderwijs meer aandacht heeft voor (de)kolonisatie, het is ook nodig om het witte mannelijke en eurocentrische perspectief te doorbreken.”
Want als je de cijfers bekijkt is het duidelijk dat er nog heel wat systemisch racisme heerst in ons land: 60% van de Congolese diaspora heeft een diploma hoger onderwijs, waarvan de helft een universitair diploma, het Belgisch gemiddelde: 33%. En toch ligt de werkloosheid vier keer hoger bij mensen met Congolese roots. How come?

*******

Nadia Nsayi, ‘Dochter van de kolonisatie’, uitgeverij Epo, 9789462675322.