Een jonge Franse fotograaf reist af naar Gaza-Stad om een reportage te maken. Hij raakt in gesprek met een boekhandelaar en in ruil voor toestemming om de oude man te fotograferen, luistert hij naar diens levensverhaal: een verhaal van ballingschap, vlucht, ontheemding, politiek activisme, vaderschap en van het onmetelijke leed dat daaruit kan ontstaan. Een persoonlijke geschiedenis die onlosmakelijk verbonden is met het collectieve leed van de Palestijnen vanaf de stichting van de staat Israël in 1948 tot en met de oorlog in Gaza nu.

“En toch gaat iedereen door met leven. Een toneelstuk van ellende en waanzin, een grotesk bal met levenden die niet echt meer in leven zijn, maar ook nog niet echt dood. Als geestverschijningen slepen ze zich tussen de puinhopen voort, alsof ze alles al hebben gezien, alles hebben verloren en niets meer verwachten, behalve het einde. Maar er komt geen einde.”
De boekhandelaar vertelt de jonge fotograaf ook over zijn lievelingsromans, en over de verbindende kracht van het geschreven woord. Boeken vormen de rode draad in het levensverhaal van de oude man, en een onuitputtelijke bron van medemenselijkheid en troost.
“Blijf aan jezelf steeds trouw,
Dan volgt daaruit, zoals nacht volgt op dag,
Dat je een ander niet ontrouw kunt zijn.”
“… ik weet ook dat … de onmogelijke vrede
de gedeelde pijn is van rechtvaardige mensen aan beide kanten.”
Levenswijsheden geciteerd uit de boeken, maar ook wijsheid over boeken:
“De boeken die we mooi vinden zijn de boeken die we niet hebben begrepen, of die we dachten te begrijpen, maar die, als we ze nog een keer lezen, een nieuwe betekenis krijgen, een andere dimensie onthullen, een onbetreden terrein.”
Een sober geschreven en wellicht daarom zo indringend verhaal.
*******
Rachid Benzine, De boekhandelaar van Gaza, Atlas Contact, vertaling Ursula Teijink, 9789025478155.