“Weet je,
het onzegbare is niet het geweld van de genocide,
het is de kracht van de overlevenden
om hun bestaan ondanks alles voort te zetten.”

De jacarandaboom die de titel vormt voor dit boek, draagt kleurrijke trompetvormige paarsblauwe bloemen. Zo’n jacaranda vormt de veilige vluchtplek voor Stella, een van de hoofdpersonages. Daarnaast is er warme grootmoeder Eusébie, Claude die een slachtoffer is van de Rwandese tragedie, Sartre die hem en vele anderen opvangt in zijn open huis. Allemaal mensen die in het getekende, niettemin springlevende Rwanda proberen vooruit te komen temidden het kabaal van het leven, meeslepende muziek en roes-schenkende alcohol. Figuren uit liefst vijf generaties waarmee Milan gaandeweg kennismaakt.
In het begin van het verhaal is Milan elf jaar oud. Hij groeit op in Frankrijk als enig kind van een Franse vader en een Rwandese moeder. Enkel het avondnieuws laat af en toe iets blijken van de tragedie die zich afspeelt in Rwanda. Stapsgewijze doorheen zijn leven zal Milan het familiegeheim en de wortels van Rwanda’s pijnlijke geschiedenis ontdekken.
Gaël Faye beschrijft met een zachte pen de schrijnende werkelijkheid van een land dat ondanks alles probeert tot dialoog te komen en aan vergeving te bouwen. Dat doet hij op een meeslepende manier, met humorvolle dialogen en een levenslustig hoofdpersonage. Zijn schrijfstijl vermijdt de pijn niet, legt ook de Franse koloniale wortels van de genocide bloot, en maakt vooral overduidelijk dat woorden tekort schieten en stilte, gebaren, blikken veelbetekenend zijn. “Wat Jacaranda bijzonder maakt, is de manier waarop het boek ruimte maakt voor het onzegbare. (…) Dit boek doet je beseffen dat spreken, hoe moeilijk ook, noodzakelijk is.” **** De Standaard
Voorbij de gruwel van het geweld klinkt de hoop van zoekend menselijk samenleven, hoop die doet geloven dat ook in Gaza, Oekraïne, Jemen,… ooit een verhaal van liefde en vriendschap zal kunnen geschreven worden.
*******
Gaël Faye, “Jacaranda”, J.M. Meulenhoff, 9789089683403